Abla ve  Kardeşi

Bir varmış bir yokmuş. Küçük bir kız varmış. Bu kızın adı Esma’ymış. Bir gece yarısı annesi sancılanmış. Ve Esma bunun farkında değilmiş. Annesi kızını uyandırmak istememiş.  Amcasına

-  Biz hastaneye gidiyoruz. Bu gece Esma’nın yanında sen kal demiş. Ve hastaneye gitmişler. Sabah olunca, amcası Esma’yı uyandırmış. Esma uyandığında şaşkınmış. Çünkü amcası karşısında duruyormuş. Elinde telefon varmış. Telefonda biri:

-  Esma diyormuş. Esma:

-  Efendim demiş. O sırada telefon kapanmış. Amcası:

-  Esma bana kahvaltıyı hazırlamada yardım eder misin? Demiş. Esma:

-  Amcacım üzerimi değiştirip, elimi yüzümü yıkayıp, gelirim demiş. Ve kıyafetlerini değiştirmeye gitmiş. Bir de ne görsün annesi ve babası yataklarında değillermiş. Hemen amcasına koşmuş. Amcacım annem ve babam nerede demiş. Amcası:

-  Sürpriz demiş. Esma:

-  Peki demiş. Yüzünü yıkayıp kıyafetlerini giyinmiş. Ve amcasının yanına gitmiş. Kahvaltıdan sonra amcası:

-  Hazırlan demiş. Esma:

-  Nereye gidiyoruz demiş. Amcası:

-  Yine sürpriz demiş. Ve taksi çağırmışlar.

-  Koru hastanesi’ne götürün bizi demiş amcası.

Esma o andane olduğunu anlamış.Ama amcasına söylememiş. Hastaneye gelir gelmez Esma annesi’nin odasına koşmuş. O gün hastaneden çıkmışlar. Ve eve abla kardeş olarak gitmişler. Ve sonsuza dek mutlu yaşamışlar.

Zeynep Özdemir