Öğretmenin Sözleri

   Teneffüs zili çalmıştı. Sinan tek başına bahçeye çıktı. Bahçede gezinirken yerde bir saat gördü. Saat çok güzeldi. Eline aldı,bir süre inceledi. Çevresine baktı. Kimsecikler  yoktu. Saati alıp cebine koydu ve hemen oradan uzaklaştı. Doğruca sınıfa girdi ve sırasına oturdu. Hiç kimseye bir şey söylemedi. Öğretmen geldi. Ders başladı. Bu arada sınıf kapısı çaldı. Bir çocuk ağlayarak içeri girdi;

   ­­-Babamın bana hediye ettiği saati kaybettim. Bulan var mı? Dedi.

   Sinan çok heyecanlandı. Ne yapacağını bilemedi. Başını öne eğdi ve çocuğun gitmesini bekledi. Çocuk ağlayarak sınıftan çıktı. Sinan çok üzüldü ve utandı. Teneffüste elinde saat ile çocuğu aramaya gitti. Bir süre aradı ama çocuğu göremedi. Oturup ağlamaya başladı. Yanına nöbetçi öğretmen geldi. Nöbetçi öğretmen saatini kaybeden çocuğun sınıf öğretmeniydi. Sinan’a sordu;

   -Neden ağlıyorsun?

   Sinan elindeki saati hemen cebine koydu ve kısık bir sesle öğretmene;

   -Yok bir şey öğretmenim, sadece yere düştüm. Dedi.

   Ve hemen oradan uzaklaştı. Öğretmen Sinan’ın yalan söylediğini anlamıştı. Teneffüs bitti. Sinan derse gitti, çok korkuyordu ve ne yapacağını bilmiyordu. Öğretmen derse girdi. Her gün şen şakrak olan Sinan’daki durgunluğu fark etmesi pek sürmedi. Öğretmen Sinan’a sordu;

   -Neyin var Sinancığım? Yoksa hasta mısın?

   Sinan öğretmenini duymazdan geldi. Daha sonra öğretmen tekrar  “Sinan” diye seslendi. Sinan korkak bir sesle “Efendim öğretmenim?” dedi. Öğretmen “Ne oldu Sinan?” diye sorunca Sinan her şeyi anlattı. Öğretmen Sinan’a biraz kızgın;

   -Bak Sinancığım, seni severim. Ama saatini kaybeden çocuğu bir düşünsene, üstelik babasının hediyesiymiş. Kendini o çocuğun yerine koyar mısın? Üzülmez miydin? Dedi.

   Öğretmen’in sözleri Sinan’ı çok etkiledi. Sinan;

   -Haklısınız  öğretmenim, saati hemen götürüp sahibine vermeliyim, özür dilerim. Dedi.

   -Benden değil, saatini kaybeden çocuktan özür dilemelisin. Dedi.

   Sinan çocuğun yanına gidip ondan özür diledi ve barışıp oynamaya başladılar. İkisi de çok mutlu oldu...

Sudenaz Duluner