Kötü Çocuk

Evvel zaman içinde kalbur saman içinde küçük bir köyde saygısız kötü bir çocuk yaşarmış. Arkadaşlarına, tanımadığı insanlara hatta yaşlılara bile saygısız davranırmış. Aslında onu seven kimse yokmuş yani arkadaşı da yokmuş.

 

          Bir kış günü kötü çocuk kime nasıl kötülük yapsam diye düşünüyormuş. Yol kenarında etrafı izlerken yolda yaşlı bir amca görmüş. Yerler kar olduğu için yaşlı amca kaymış ve yere düşmüş. Kötü çocuk ‘Ha haa ha’ diye gülmüş. Kötülük yaptığı için arkadaşları onunla küsmüş kötü olduğu için kimse onu sevmezmiş. Herkesle alay eder onlara kötü şakalar yapar kalplerini kırarmış.

 

          Kötü çocuk artık yalnız olmaktan sıkılmış, kimsenin yanında olmadığını onunla arkadaşlık yapmadığını görünce çok üzülmüş, oturup ağlamış. Arkadaşı Cem kötü çocuğun ağladığını görünce yanına gitmiş.

 

     - O kadar kötülük yapmış olsan da ben senin aslında iyi olduğunu düşünüyorum. Söyle neden ağlıyorsun?

     - Hiç kimse benimle oynamıyor arkadaşlık yapmıyor.  

    - Yapmazlar tabi.

    - Neden?

    - Çünkü sen herkese kötülük yapıyorsun hiç kimse kötü insanları sevmez.

    - Ama ben çok eğleniyorum.

    - Sen eğleniyor olabilirsin.Peki hiç düşündün mü? Alay ettiğin, kötü şakalar yaptığın, saygısız davrandığın kişiler eğlendiler mi?

   - Şimdi ne yapmam gerekiyor? Çok üzgünüm artık böyle kötülükler yapmayacağım.

   - Herkesten özür dilemeli artık iyi bir çocuk olmalı, onlara yardım etmelisin. Böylece herkes seni sever.

 

Kötü çocuk tek tek herkesle gidip konuşmuş özür dilemiş. Herkes onu affetmiş. Gidip arkadaşına kocaman bir teşekkür etmiş. Ve artık adı kötü çocuk değil akıllı çocuk olmuş. Arkadaşlarıyla oyunlar oynayıp gülüp eğlenmişler. Mutlu mutlu yaşamışlar.

 

Rabia MALDUR