Hatasını Anlayan Ceren

     Bir kış günüydü her yer bembeyazdı Ceren adında bir kız vardı. Ceren çok çalışkan, zeki, kendini beğenmiş bir kızdı.

Mahalleli onun zeki oluşunu çok beğeniyordu ama kendini beğenmiş huyunu hiç beğenmiyorlardı.

 

     Ceren bir gün annesinden izin alarak dışarıya kartopu oynamaya çıktı ve arkadaşlarıyla  oynamaya başladı. Bir oyuna başladılar o oyunda Ceren mızıkçılık yaptığı için arkadaşları onunla oynamak istemediler. Ceren arkadaşları gidince yalnız kalmıştı. Yalnız kalınca tek başına oyun oynamaya başladı tek başına  oyun oynamak sıkıcı geldiği için eve gitmeye karar verdi eve gidince annesinin hazırlamış olduğu kurabiyelerden yemeğe başladı 2. kurabiyesinden ilk ısırığını almadan dışarıdan çığlıklar ve bağırışlar duydu.

    Hemen yerinden hızlı bir şekilde kalkıp pencereye doğru yöneldi, pencereden baktığında arkadaşları çığlık çığlığa oyun oyun oynurlardı.  Hepsi çok eğleniyorlardı. Arkadaşları Ceren’i çağırmadıkları için Ceren çok üzüldü.

    Ceren kendi kendine arkadaşlarım neden beni aralarına almıyorlar dedi. Annesi lafa katıldı senin kendini beğenmiş huyundan dolayı olmasın kızım dedi Ceren haklısın anne dedi. Sanırım huyumdan vazgeçmeliyim.

Ceren arkadaşlarının yanına dışarı çıktı.  Arkadaşlarına hadi oyun oynayalım, ben kendimi beğenmiş huyumdan vazgeçtim.  Hep birlikte oyun oynamaya başladılar Ceren de mızıkçılık yapmadığı için çok güzel oyunlar oynadılar, hep birlikte çok güzel zaman geçirdiler.

Emine Gökkaya