Ben Günlük Olsaydım

Üzerime yazı yazan kişinin hayatını sonsuza dek korurdum. Yabancı biri beni açmaya çalışırsa asla açılmazdım. Beni yakmaya çalışanlar avucunu yalardı. Sadece üzerime yazı yazan kişi beni açabilir yada içimdeki yazıları silgiyle silebilirdi. Eğer bir gün beni unutursan beni bir sabah uyandığında yatağının baş ucunda bulurdun ve hatırlardın. O gün içime yazılan yazıda baskın duygu neyse o duyguyu anlatan bir renge bürünürdüm mesela mutluysam SARI ya da PEMBE olurdum. Fakat bu rengi sadece bana yazı yazan kişi ve izin versdiği kişiler anlayabilirdi. Eyer yazamıyorsan ya da yazmak istemiyorsan bana konuşabilirdin çünkü sen konuşurken ağzından çıkan kelimeleri yazıya dönüştürebilirdim.,

Elif Mina Şıvgıv