İsraf Etmeyelim!


     Ali sınıf arkadaşlarıyla birlikte pikniğe gidecekti. Ali, annesiyle birlikte piknik sepetini hazırlıyorlardı.
    Ali, annesine;
 -‘Domates, salatalık, peynir de koy’ dedi.
 Annesi de:
 -‘Tamam tamam koydum zaten sınıfça olduğunuzdan çok fazla yiyeceğiniz olacak’ dedi.
Bir süre sonra okul servisi geldi. Ali annesinin yanağına bir öpücük kondurduktan sonra servise binip piknik yerine geldiler. Herkes piknik örtüsünü serdi,yiyecek ve içeceklerini koydular.
Ali masadaki her şeyden aldı. Bir süre sonra herkes yemeğini bitirmiş, oyun oynuyordu ama Ali hala yemeğini yemeğe devam ediyordu.  Aslında Ali’nin karnı çoktan doymuştu ama yemeğe başlarken açgözlülük yapıp tabağına yiyebileceğinden çok daha fazlasını almıştı. Canı çok sıkıldı ve artan yemeğini öğretmeni görmeden çöpe attı ama arkadaşı onu gördü. Ali ‘nin tabağındaki artan yiyeceklerini çöpe attığını  öğretmenine söyledi. Öğretmeni Ali’yi bir kenara çekti ve konuştu.
Aliciğim  bu yaptığının yanlış olduğunu sen de biliyorsun değil mi? İlk önce yapman gereken tabağına yiyebileceğin kadar yiyecek almak. 
Ali’nin yüzü utancından kıpkırmızı olmuştu.
Öğretmen:
‘Böyle bir hata yaptıysan ya da yiyemeyeceğin kadar varsa bu artıklarınla  birçok hayvan doyurabilirsin’ dedi.
Ali öğretmeninin söylediklerinden  çok etkilendi.
Ali ‘Özür dilerim öğretmenim. Bundan sonra dikkat edeceğime söz veriyorum’ dedi.
Ali ve öğretmeni sarılarak arkadaşlarının yanına oynamaya gittiler.
Akşam annesi Ali’ye yemek koyarken ‘Anneciğim bana bir kaşık koyar mısın? Artsın istemiyorum’  dedi.
Bundan sonra da Ali bir daha hiçbir şeyi israf etmedi.

Berra Karatürk